Aromaterapia
Już co najmniej 4500 lat p.n.e. Egipcjanie wytwarzali z olejków eterycznych pachnidła i leki. W starożytnym Egipcie każdemu z licznych bóstw przypisywano odrębny aromat, więc produkowanie wonności miało związek z religią. Kapłani wykorzystywali pachnidła do balsamowania zwłok. Ślady tych substancji można jeszcze dziś wykryć w mumiach mających 3000 lat. Tę pradawną wiedzę przechowali starożytni lekarze greccy i rzymscy, a później arabscy. Ich nauki wywierały wpływ na medycynę w kolejnych stuleciach. Już w XVIII wieku olejki eteryczne były powszechnie stosowane jako składniki leków, a sto lat temu wiele z nich wytwarzano już syntetycznie. Taki sposób ich uzyskiwania był tańszy i łatwiejszy niż otrzymywanie ich bezpośrednio z roślin, więc zaczęto rzadziej stosować leki naturalne. Nowoczesną aromaterapię zapoczątkował francuski chemik Rene-Maurice Gattefosse, który w latach dwudziestych XX wieku odkrył lecznicze własności olejku lawendowego. Zachęciło go to do badania odkażających właściwości innych olejków. W 1937 roku Gattefosse opublikował pierwszą nowoczesną książkę o aromaterapii.