Terapia kwiatowa
Dr Edward Bach, bakteriolog i patolog, który pracował w Walii w latach trzydziestych XX wieku, jako pierwszy sporządzał esencje kwiatowe. Był on przekonany, że większość chorób człowieka wynika z zaburzeń osobowości i braku równowagi emocjonalnej. Sądził, że kwiaty łagodzą napięcia psychiczne. Badanie leczniczego działania rozmaitych kwiatów rozpoczął od dwunastu esencji kwiatowych, które nazwał "tuzinem esencji uzdrawiających" (zobacz sąsiednia strona). Później opracował jeszcze 26 kolejnych esencji (czyli w sumie powstało ich 38). Uważa się, że każda esencja rozprasza inne przykre odczucie, na przykład strach, zniecierpliwienie lub zmartwienie. Bach przygotowywał swe preparaty w postaci płynów, co ułatwiało przygotowanie mieszanek przeznaczonych do leczenia konkretnych dolegliwości. W ciągu ostatnich dziesięcioleci powstało wiele nowych preparatów kwiatowych. Żeby znaleźć odpowiednią mieszankę dla konkretnej osoby, korzysta się z dwóch zestawów esencji kwiatowych. Esencje, które należą do pierwszego zestawu, odpowiadają poszczególnym rodzajom osobowości (to esencje danego typu), natomiast te z drugiego - stanom duchowym pacjenta (to esencje określonych nastrojów).Terapeuta zaleca zwykle mieszankę przygotowaną z tych dwóch rodzajów preparatów. Na przykład osoba na ogół pewna siebie, lecz chwilowo zdenerwowana z powodu przemówienia, które ma wygłosić na weselu, otrzyma mieszankę esencji typu Vine oraz esencji nastroju z figlarka plamistego dla opanowania tremy. Proste zaburzenia można leczyć pojedynczą esencją.